Spanglefish LEFKARA ASSOCIATION (Enfield Branch ) | sitemap | log in

 

Τα ποιό κάτω άρθρα έχουν δημοσιευθεί στη εφημεριδα Παροικιακή Λονδίνου 

14/09/2020

        Εχουμε να αντιμετωπίσουμε δύσκολους καιρούς.

Γράφει ο Γιώργος Α Σάββα

Οι τοπικές αρχές   ανά την χώρα ετοιμάζουν τον προϋπολογισμό  τους  για το 2021/2022.

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι και τον Φεβρουάριο   2020  και μέχρι το σημείο αυτό δεν υπήρχαν λόγοι για ανησυχία  η για τυχόν περικοπές στις υπηρεσίες  και ακόμη ούτε ίχνος  η οποιανδήποτε σημείο  για  μείωση  του υψηλού  επιπέδου  υπηρεσιών που βρισκόνταν όλες οι υπηρεσίες είτε για τα σχολεία, την νεολαία η τους ηλικιωμένους, και  αυτά που προανάφερα είναι κάτι που δεν τα βλέπει το κοινό  στο πόσα ξοδεύει σε αυτές τις υπηρεσίες και το μεγαλύτερο η τα δύο από τα μεγαλύτερα κονδύλια από τον προϋπολογισμό  διατίθενται για τα  σχολεία και για τους ηλικιωμένους  και ευάλωτους .

Το τι βλέπει το κοινό είναι,  στο  εάν οι δρόμοι και τα πεζοδρόμιά   είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Εάν τα δένδρα είναι   κουρεμένα, (κλαδεμένα)  η όχι.

Δύσκολες αποφάσεις που θα ληφθούν, είτε αρέσει η όχι και που   αντιμετωπίζουν όλα τα δημαρχεία ανεξαιρέτως   πολιτικού χρώματος.  Αφήνει κανείς τους ηλικιωμένους και την μόρφωση για να ξ οδεύσει το δημαρχείο  να κοπούν τα δένδρα η να λέει ας περιμένουν τα δένδρα για ακόμη ένα χρόνο.  Ο κοσμάκης δυστυχώς ψηφίζει στο τι βλέπει, μα ας λάβει υπόψιν  πόσα έχουν ξ οδεύσει για να σωθούν ζωές και  πόσα πρόσφεραν και  προφέρουν σε ευάλωτες οικογένειες  και άτομα  για ένα καλύτερο  περιβάλλον και  όσο το δυνατό ποιο άνετη ζωή κατά τη διάρκεια  της κρίσης του κορονοϊού που  αν  και κάποια βοήθεια είχε έλθει από την Κυβέρνηση,  εν τούτοις δεν είναι το ποσό που περίμεναν οι περισσότερες τοπικές αρχές.

Υπάλληλοι του δημαρχείου  άφησαν τις εργασίες  τους κατά  την κρίση και αψήφησαν το κίνδυνο, για  να βοηθήσου άλλους και είχαν υπηρέτηση ως εθελοντές για να παράσχουν βοήθεια στους κατοίκους για   να  παραδώσουν τρόφιμα η φάρμακα  και να τα παραδώσουν στο σπίτι του πολίτη.

Παράλληλα  εκατομμύρια μοιράστηκαν  οι  εταιρίες,  μικρές η  και  μεγάλές αφού προηγουμένως διαπιστώθηκε ότι δικαιούντο οικονομική βοήθεια μέχρι  και  £25, 000.00.

                 Μάλλον έπαινο  ταιριάζει  παρά  κριτική 

Πολύ συχνά  βιαζόμαστε να κρίνουμε τα δημαρχεία ασχέτως εάν είναι τα δημαρχεία υπεύθυνα η όχι  και  αν είναι στα πλαίσια του δημαρχείου να βοηθήσει  η όχι.  Αυτό οφείλετε συνήθων στο γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη άγνοια και επί καθημερινής βάσεως αυτό και γίνετε.  Πριν κάποιος κρίνη  εάν φταίει το δημαρχείο η όχι

Πολύ ορθά η αρθρογράφος και φιλόλογος Έλισσα  Ξενοφόντος τόνισε ότι δεν υπάρχουν χατίρια   από τα δημαχεία.

Θα  ήθελα να τονίσω ότι  τα ρουσφέτια εδώ  σε τούτη την χώρα δεν ισχύουν  ούτε  και τα χατίρια η οποιανδήποτε  άλλης φύσεως  χάρι.

Ο κάθε πολίτης πρέπει  να ακολουθεί και νκα τηρεί τους νόμους και κανονισμούς των αρχών 

Υπάρχουν νόμοι και κανονισμοί στους οποίους ο κάθε πολίτης οφείλει να ακολουθήσει . Ναι μπορεί σε άλλες χώρες οι πολίτες να αγνοούν  τους νομούς και ακόμη και  πολιτικοί  να έχουν τη δική τους προσέγγιση μα τέτοιου  είδους “εγκλήματα” στο το βοηθούν  τέτοια χώρα  στο να μη  προοδεύσει και το βλέπουμε αυτό που  προσωπικά τους σιχαίνομαι που είναι βουτηγμένοι και πολιτικοί και πολίτες  σε τόση διαφθορά και σκάνδαλα.

 

Ζητώ συγνώμη που ξέφυγα από το κύριο θέμα μα έπρεπε να το αναφέρω αυτό δεν είναι μόνο και επίκαιρο αλλά θέλω να γνωρίζουν  όλοι που στέκομαι σε αυτό το θέμα που κυριολεκτικά σαν καρκίνος που  όλο και κερδίζει έδαφος  στην Κύπρο και όχι μόνο.

Ας μην ξεχνάμε τι πρόσφεραν τα δημαρχεία κατά την διάρκεια του  COVID-19

Όταν ένα δημαρχείο σαν το Enfield θυσίασε άνω των  £70 εκατομμυρίων    να κρατήσει τις εταιρίες και καταστήματα για  να μην χάσει ο κόσμος τις δουλειές του τότε αποδεικνύει ότι νοιάζετε.

Το δημαρχείο Enfield για παράδειγμα, είχε πάρει κατά την διάρκεια της κρίσης περί τις  20,000 τηλεφωνήματα που ζητούσε  κάθε λογής βοήθεια Το ίδιο δημαρχείο είχε περί  τις 3,500    επείγουσες καταστάσεις, 42,000 χιλιάδες πακέτα είδη φαγώσιμων  που    παραδίδοντο σε κατοικίες , ιδρύματα κτλ  5,000 τηλεφωνήματα  για την  εξακρίβωση ότι όλοι ευάλωτοι  και  ηλικιωμένοι ηταν καλά και είχαν μία φωνή έστω για συντροφιά στο τέλος της γραμμής

Περί τις 10,000  φαρμάκων παράλαβαν οι εθελοντές  από διάφορα φαρμακεία και τα στα σπίτια

Από τα  £70 εκατομμύρια που ξόδευσε το εν λόγω δημαρχείο η Κυβέρνηση έδωσε μόνο £20 εκατομμύρια που αφήνει το δημαρχείο και φαντάζομαι και άλλα  δημαρχεία  να είναι στην ίδια θέση 

Εσωσε το δημαρχείο Enfield  επιχειρήσεις  και  δουλειές   στον ιδιωτικό τομέα και εάν η Κυβέρνηση δεν δώσει περισσότερη οικονομική βοήθεια λόγω του ιού τότε το δημαρχείο θα αντιμετωπίσει απώλεια προσωπικού και την πιθανότητα περικοπών στις υπηρεσίες.

Το μόνο που μας έμεινε είναι nα ευχηθούμε και ας προσευχόμεθα να μην ξαναγυρίσει  η κρίση του COVID- 19

                             Χρειάζεται μεγάλη προσοχή

Όλες οι τοπικές διοικήσεις κάνουν εκστρατεία  με βίντεο  σε πολλές γλώσσες γύρω από κορονοϊό  και τι μέτρα που μπορεί να λάβει ο κάθε ένας για την αποφυγή και την μετάδοση του ιού

 

Είναι λυπηρά που πολλοί ακόμη καταγίνονται σε ομαδικές  εκδηλώσεις και δεν κρατούν την κοινωνική απόσταση, πράγμα που αν συνεχίσει θα έλθει και δεύτερο κύμα που θα κτυπήσει ακόμη ποιο σκληρά από την πρώτη και δεν μιλώ μόνο για την οικονομική κρίση αλλά για απώλεια  ανθρώπινης ζωής. Μας λένε είναι 41 χιλιάρες αυτοί που πέθαναν από τον ιό, μα στη πραγματικότητα είναι και μέχρι 60 χιλιάδες και ας μη μας κοροϊδεύουν

 

Πολύ σωστά οι αρχές επιβάλλουν ψηλά πρόστιμα σε όλους αυτούς που παραβαίνουν τον νόμο και τους κανονισμούς γύρω από την προστασία από τον   COVID-19. Επειδή σταματήσαμε να αναφέρνουμε   συχνά για την κρίση του κορονοϊού δεν σημαίνει  ότι ο κίνδυνος έφυγε. Αντιθέτως τίποτα δεν έχει αλλάξει και τώρα που φθάσαμε το τέλος του καλοκαιριού  ακόμη δεν γνωρίζουμε εάν   οι ενέσεις θα είναι αποτελεσματικές Με το άνοιγμα των σχολείων,  πανεπιστημίων,  μπαίνουμε  σε μια πολύ κρίσιμη και επικίνδυνη φάση  που χρειάζεται μεγάλη προσοχή.  Ισως πάρει χρόνια να φθάσουμε σε μία κανονική φάση της καθημερινότητας μας.

 

                   Το μήνυμα που κυκλοφορεί σε διάφορες γλώσσες είναι  ως  εξής 


“Σε όλο το Λονδίνο όλοι εργάζονται σκληρά, για να σταματήσουν την εξάπλωση του coronavirus. Εδώ στο Enfield, συνεργαζόμαστε με όλους   για να διατηρήσουμε το Λονδίνο ασφαλές, να προστατεύσουμε το NHS και να διατηρήσουμε τις κοινότητές μας ασφαλείς και υγιείς.  Εάν αισθάνεστε αδιαθεσία και νομίζετε ότι μπορεί να είναι κοροναϊός, είναι πολύ σημαντικό να εξετασθείτε  το συντομότερο δυνατό. Μην περιμένετε.  Μπορείτε να το κάνετε καλώντας το 119 ή μεταβαίνοντας στο nhs.uk/coronavirus. · Εάν όέχετε συμπτώματα του ιού, πρέπει να δοκιμάσετε  να απομονωθείτε μέχρι να λάβετε τα αποτελέσματα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: 1) Υψηλή θερμοκρασία 2) Νέος, συνεχής βήχας ή 3) Απώλεια ή αλλαγή στην αίσθηση της όσφρησης ή της γεύσης σας.  Η δοκιμή θα επιβεβαιώσει εάν έχετε ή όχι coronavirus και τι πρέπει να κάνετε στη συνέχεια. Θυμηθείτε ότι είναι διαθέσιμο, καλώντας 119 ή επισκεφτείτε το nhs.uk/coronavirus. · Η χρήση μάσκας προσώπου όταν βρίσκεστε σε μέσα μαζικής μεταφοράς, σε καταστήματα και σούπερ μάρκετ και όταν δεν μπορείτε να κάνετε κοινωνική απόσταση θα σας βοηθήσει να σταματήσετε την εξάπλωση του ιού. (Βάλτε μάσκα) Μην ξεχνάτε να ξεπλύνετε τα χέρια   σας συχνά   και για 20 δευτερόλεπτα  Βοηθήστε να σταματήσουμε την εξάπλωση του coronavirus για να σωθούν ζωές. Μαζί  μπορούμε όλοι, να κρατήσουμε το Λονδίνο ασφαλές.”

 

 

07/09/2020

  Νοσταλγικές εμπειρίες παραδείγματα

Γράφει ο Γιώργος Α Σάββακαι 

Κάποτε κάθομαι και διαλογίζομαι αν τα πράγματα αλλάξαν για το καλύτερο η αν έχουμε  κερδίσει στην τεχνολογία  και παραστρατήσαμε  σε άλλα και που ίσως να μην γνωρίζουμε  για  που τραβάμε.

                           Άλλη ζωή, άλλες εποχές

Επειδή έζησα και  μεγάλωσα σε εποχές και ήμουν σε μία, αν και μικρή ηλικία που  έβλεπα πως ζούσε ο κόσμος  τότε,  και  είχε κάποια διαφορετική άποψη και συμπεριφορά  (από το τι γίνετε σήμερα) όπου ο ένας είχε κάποιον σεβασμό προς τον άλλο, αν και υπήρχαν μεμονωμένες  περιπτώσεις  που υπήρχαν διαφωνίες,  είμαι σε θέση να συγκρίνω και να γράψω, και που  θα αφήσω τον κάθε ένα να βγάλει   το δικό του συμπέρασμα και την δικήν του εκτίμηση.  Κατ’ ανάγκη δεν περιμένω να συμφωνήσουν όλοι, αλλά γράφω  όπως πάντα, τουλάχιστον τη αλήθεια

Σήμερα οι γονείς και οι διδάσκαλοι διδάσκουν να σεβόμεθα τους μικρούς και τους μεγάλους.

                                   Αυστηρά μέτρα

Παλαιότερα αυτό το έβαλαν και στην πράξη.   Αλλοίμονο στο μαθητή που δεν θα  σηκωνόταν, η να βγάλει και το  σχολικό καπέλο όταν περνούσε ο καθηγητής η δάσκαλος. Αυτό θα κατάληγε την επόμενη μέρα σε αποβολή αφού ο δάσκαλος θα έμπαινε στην τάξη και θα ανάφερνε τα ονόματα των μαθητών, που αποβάλλονταν    για μια η δύο μέρες για κακή συμπεριφορά  και στον σχολικό έλεγχο θα έγραφε για κακή   η καλή συμπεριφορά.(Διαγωγή  κοσμιοτάτη) Δεν υπήρχε τότε το σενάριο από τους γονείς  γιατί απέβαλες  το παιδί μου η γιατί κτύπησες το παιδί μου αφού και οι γονείς  δεχόντουσαν και σεβόντουσαν τα μέτρα   και αποφάσεις του σχολείου

  Εάν περνούσε ιερέας  θα σηκωνόταν  οι μαθητές,  αλλά και οι ποιο μεγάλοι που ήταν καθήμενοι στους καφενέδες.

Κάθε Κυριακή πρωί όχι μόνο οι μαθητές του  δημοτικού σχολείου αλλά και του Γυμνασίου η Λυκείου θα συναντώντουσαν όλοι σε μία ορισμένη  ώρα  από το τους διδασκάλους  η καθηγητές  στο προαύλιο του σχολείου  και  θα πήγαιναν με άψογη τάξη στην Εκκλησία. Οσοι απουσίαζαν, τότε  ο καθηγητής θα έπαιρνε τις απουσίες και εάν ο μαθητής δεν είχε μία καλή δικαιολογία τότε θα αντιμετώπιζε την πιθανότητα  να αποβληθεί από  το σχολείο η Γυμνάσιο για ένα ορισμένο διάστημα.

Εάν ο Γυμνασιάρχης  έλεγε ότι το έργο στον Κινηματογράφο ήτα ακατάλληλο,  τότε δεν πηγαίναμε και αλλοίμονο σε αυτό που θα πήγαινε αφού οι ίδιοι οι καθηγητές επισκέπτονταν τον κινηματογράφο. Ακουσα για  μία περίπτωση που ο καθηγητής επισκέφθηκε τον κινηματογράφο  για να διαπίστωση ότι κανένας μαθητής δεν  θα  ήταν εκεί,  μόνο ένας ο οποίος κρύφθηκε μεταξύ των θέσεων για να μην το δούν.

Φυσικά υπήρχαν και αυτοί που  δεν δίσταζαν    να προδίνουν το συμμαθητή τους. Και εάν ήταν τότε προδότες θα είναι και σήμερα, διότι ο άνθρωπος δύσκολα αλλάζει εάν όχι ποτέ.     

                                        Τα ποιο βασικά για μια υγιείς κοινότητα

Όσο για την συνεργασία μεταξύ γειτόνων έζησα τότε κάτι που ακόμη μέχρι σήμερα με θαυμασμό το θυμάμαι διότι ήταν τόσο ωραίο, που τότε δεν το υπολόγιζα για πολύ, αλλά που σήμερα έχει αξία όσο ποτέ άλλοτε, και το παρομοιάζω   σαν ένα σπάνιο   και  αρχαίο αντικείμενο. Τις Κυριακές λοιπό θα ρωτούσε η μία γειτόνισσα την άλλη ποια θα άναβε τον φούρνο,  η το φουρνάκι για να φέρουν   και αυτές τον ψητό τους η τον ταβά   τους  για να ψηθεί.   Αυτό συνέβαινε φυσικά και άλλες μέρες της εβδομάδας και θα προειδοποιούσε η μια την άλλη αν έχουν κάτι για να το φούρνο

Αυτό επίσης βοηθούσε να ενδυναμώσει την κοινότητα και να  βοηθήσει στο να λειτουργεί  αυτό το πνέυμα συνεργασίας και αδελφοσύνης μεταξύ των κατοίκων

Πως μπορεί να ξεχάσει κάποιος,  κάθε Κυριακή μεσημέρι περπατώντας από τον Σύλλογο του χωριού προς  σπίτι να ακούει  από κάθε σπίτι το  ραδιόφωνο  ( τότε υπήρχε μόνο ένας σταθμός το ΡΙΚ)   και καθοδόν θα άκουες το πρόγραμμα αυτό αφού από κάθε σπίτι θα ακουγόταν το  Κυπριώτικο σκετς, και δεν έχανες ούτε λέξη  από την αρχή του δρόμου μέχρι  να φθάσεις το σπίτι,  σαν να κρατούσε κανείς   ραδιόφωνο στα χέρια του και  άκουγε.  Τα  παράθυρα ανοικτά οι  κεντητές κουρτίνες σαν πεταλούδες να ανεμίζουν στον αέρα και  μία γαλήνη,  που όλα  συνδυασμένα το ένα με το άλλο, και  ο ήλιος να στέλνει τι λαμπερές ηλιαχτίδες του και  κάπου  κάπου μία σκιά και λίγή  δροσιά,   κάπου ζέστη αλλά όλα γελαστά και αθώα,  που έμοιαζε σαν μία κατανυκτική λειτουργία η ας το ονομάσω αλλιώτικα σαν μία κλασσική μουσική ορχήστρας, που   τα ποιο πολλά  αν και  βουβά μας  έριχναν τον δικό τους μοναδικό   ρυθμό, σκοπό και ήχο και  ακόμη να μοιάζει σαν μία ατίμητη  ζωγραφιά  και που μπορούσε να έλεγε κανείς αν είναι αυτός ο παράδεισος τότε ας πεθάνω τώρα.  Μόνο  το ραδιόφωνο  ( αν και άψυχο)  να εκπέμπει  και να στέλνει κάποιο μήνυμα  σαν να μας λέει  ότι εγώ μόνο είμαι εδώ και να  με  ακούτε.

Κάπου κάπου, μέσα, μέσα να άκουγες μία   ομιλία από την αυλή του σπιτιού  που και ακόμη αυτός  ο ήχος η αντίλαλος ας το πούμε ήταν κάπως διαφορετικός σαν να ήθελε να  είναι μέρος της όλης αυτής εικόνας  η και ουράνιας μελωδίας.

 

                                                 Προσπάθησα, αλλά που

Θέλω να ξαναζήσω τέτοιες στιγμές   που  όσο και αν προσπάθησα το ομολογώ απέτυχα. Από εκεί που ακουγόταν το ραδιόφωνο τώρα τα παράθυρα κλειστά, ούτε κουρτίνες  είτε κεντητές η απλές  μα και καμία λαλιά,  ούτε και σκετς  αφού έβλεπες μόνο κλειστά και σκούρια παράθυρα και πόρτες,  ακόμη και ερειπωμένα σπίτια και τόποι όπως ακριβώς μπορεί κάποιος  να εκτιμήσει και την όλη  κατάσταση σημερινής νοοτροπίας  μας.

Ένα πράγμα που ακόμη κρατάμε και εύχομαι ποτέ να μην το παρατήσουμε  να χαιρετούμε ο ένας τον άλλο με ένα “καλημερα”  η   “γεια σου” η   “καλησπέρα”

Ναι αυτά ζουν και εύχομαι να ζουν  παντού αφού ακόμη σε χωριά εδώ στην Αγγλία σε  χαιρετούν ασχέτως αν σε γνωρίζου η όχι.    Ας το κρατήσουμε τουλάχιστο αυτό και ας το προωθήσουμε, αφού και αυτά τα ζώα έχουν τον δικό τους τρόπο να  ανταλλάσσουν  χαιρετισμό το ένα με το άλλο.

Μάλιστα ήταν τότε όλα ήρεμα και δεν άκουσα κανένα να λέει είμαι φτωχός, αν και υπήρχαν άπορες οικογένειες εν τούτοις υπήρχαν τρόποι να ανταπεξέλθουν τις δυσκολίες και ο κόσμος αρκείτο στα λίγα διότι γνώριζε τα όρια στο  το μπορεί να κάνει. Ακουγες το “Δόξα Σοι Ο Θεός” και έκαναν και ένα Σταυρό

Έχασε η Κύπρος πολλά από τα παιδιά της αφού και μετά την ανεξαρτησία της  Κύπρου  δεν μπόρεσαν οι αρχές  να βρουν τρόπο η τρόπους να κρατήσει νέους, και  οικογένειες στην Κύπρο,  και να μειώσει τον μεγάλο αριθμό μετανάστευσης.

Αυτά που έχω αναφέρει σε αυτό το άρθρο μόνο οι μεγαλύτεροι μπορεί να τα θυμούνται αλλά είναι και μία μικρή αναδρομή για να καταλάβουν και οι ποιο νέοι και να πάρουν μία γεύση  από την Ζώη   σχεδόν ολόκληρης της Κύπρου, που όχι μόνο ο χρόνος την κατάστρεψε  αλλά και η ζήλια και φθόνος  ενός γειτονικού εχθρού, και ακόμη του εχθρού πού είχε και συνεχίζει να έχει στα σπλάχνα έως και σήμερα η Κύπρος. Διότι ο ποιο επικίνδυνος εχθρός είναι αυτός που έρχεται από τα σπλάχνα μίας χώρας, η ενός οποιανδήποτε  οργανισμού η εταιρίας, η ακόμη και οικογένειας,  κτλ 

Μια ματιά στη ιστορία είτε πρόσφατη η παλαιά, θα το αληθεύσει αυτό χίλιες φορές

========================================01/09/2020

Τα τυχερά παιγνίδια βλάπτουν, όχι μόνο την τσέπη σας.

Γράφει ο Γιώργος Α Σάββα

Πόσες και πόσες οικογένειες έχουν υποφέρει και άλλες συνεχίζουν να υποφέρουν λόγω της μανίας μελών οικογένειας να πέφτουν με τα μούτρα στα τυχερά παιχνίδια όπου άλλοι χάνουν μικρά ποσά μερικοί κάτι παραπάνω και οι υπόλοιποι αφάνταστα μεγάλα ποσά χρημάτων.  Πολλοί καταλήγουν σε διαζύγιο, άλλοι παίρνουν την ζωή τους με τα ίδια τα χέρια τους.

                                      Μάστιγα στην Κοινωνία 

Κάποτε τα στοιχήματα αρχίζουν με κάτι αθώο ( μα θα μου πείτε δεν είναι έτσι που αρχίζουν όλα με πειράματα είτε στα ναρκωτικά η στοιχήματα και άλλα)   όπως π.χ. στην εργασία μας να βάλουμε έστω και μία λίρα σε ένα άλογο στις γνωστές ενιαίες  ιπποδρομίες όπως το Derβy, η  το  Grand National   μα δυστυχώς για πολλούς εν σταμάτα ως εκεί.   Δοκιμάζουν την τύχη ξανά και ξανά που το αποτέλεσμα είναι να χάννου όλο και περισσότερα.  Τα τυχερά παιχνίδια είναι αν ναρκωτικά όσο  ποιο πολύ πλέκεσαι τόσο ποιο πολύ συνεχίζει κανείς.

Είναι μία μάστιγα στην κοινωνία που για πολλούς βρίσκουν τον εαυτό τους κυριολεκτικά να ζητιανεύουν για τη κατάντια τους    και σε ποιο σημείο τους έφερε η  μανία να βάζουν στοιχήματα.

Μήπως ακούσατε γIα  κανένα κατάστημα στοιχημάτων να κλείνει,  η καμμιά εταιρία του καλούμενου LOTTO διότι υπάρχουν πολλών ειδών. Η απάντηση φυσικά είναι όχι  διότι όλες αυτές οι εταιρίες δεν χάνουν  και τόσο συχνά όσο οι τζογαδόροι. Καταστήματα όλων των ειδών  έχουν κλείσει, και  μεγάλες εταιρίες έκλεισαν τις πόρτες τους  για πάντα, όχι όμως  τα καταστήματα στοιχημάτων (bookkeepers) είτε αυτά είναι  για ιπποδρομίες  η άλλης φύσεως.

Όχι στα καζίνο και καταστήματα τυχερών παιγνιδιών

Στο δημαρχείο Enfield  είχαν γίνει διαβήματα να μειωθεί ο αριθμός τέτοιου είδους καταστημάτων   και θα συνεχισθούν μέχρις ότου η Κυβέρνηση αλλάξει την νομοθεσία γύρω από τυχερά παιχνίδια  η να δώσει περισσότερη δύναμη στις  τοπικές αρχές.

Στην δημαρχεία Enfield   δεν επιτρέπονται τα Amusement Arcades  tο είδος που βλέπει κανείς  στα παραθαλάσσια τουριστικά μέρη.

Και εάν  ζητά κανείς Casino στο  Enfield  είμαι στη ευχάριστο θέση να δηλώσω ότι   δεν πρόκειται κανείς να βρει  Casino στο Enfield. Αν λειτουργεί πουθενά τέτοιο πράγμα είναι παράνομα και παρακαλώ δηλώστε το στο Δημαρχείο.

Οι Κύπριοι δυστυχώς,  καλά,  ας πούμε η πλειοψηφία το έχει στα γονίδια τους  να στοιχηματίζουν και να επισκέπτονται τα καζίνο.

Το θλιβερό γεγονός που ξετυλίγετε μπροστά μας είναι να βλέπουμε και θα τους ονομάσω  άμυαλους και απερίσκεπτους να επισκέπτονται τα κατεχόμενα για να πάνε στα καζίνο Με άλλα  λόγια να βοηθούν τον εχθρό μας Σουλτάνο να έχει περισσότερη δύναμη να μας επιτίθεται.

Η δικαιολογία ότι είναι για την επαναπροσέγγιση είναι  απλά “κουροφέξαλα της Χαλιμάς”  τα αδικαιολόγητα δεν μπορούν δικαιολογηθούν με κανένα τρόπο.

     Τα θλιβερά αποτελέσματα της μανίας μας για τα καζίνο

 Που είναι το σέβας για τους αγνοουμένους, τους πρόσφυγες  τους ήρωες μας που έδωσαν την ζωή τους  θυσιάστηκαν για την Ελευθερία και τώρα βοηθούμε αυτούς που έφεραν την τραγωδία στην Κύπρο. Είναι  μήπως τα χρήματα σας που αγαπούν, μα όχι κατ’ ανάγκην εσάς, και ας το καταλάβουμε  και όσο ποιο σύντομα τόσο το καλύτερο.  Λυπούμαι να δηλώσω ότι ζούμε όλοι μας σε αυταπάτες και ΄όσο ποιο γρήγορα καταλάβουμε, και δούμε την πραγματικότητα τόσο το καλύτερο

Καταστρέφονται οικογένειες το μέλλον των παιδιών  και εγγονών μας με την ανευθυνότητα τον εγωισμό, και όταν μας τυφλώνει μία μανία και απερισκεψία τότε δεν είμεθα διαφορετικοί από ένα ζώο,  αν και το ζώο  τουλάχιστο  νοιάζετε για την οικογένεια του. Δεν πήγα στα κατεχόμενα μα ούτε και πρόκειται, αν και έχω λόγο  μα όχι δυνατή δικαιολογία  διότι δεν θα μπορέσω να αμυνθώ την πράξη με οποιανδήποτε τρόπο   όσο και αν προσπαθήσω που  το αποτέλεσμα θα είναι ότι τον εαυτό μου κοροϊδεύω      Ας μην ξεχνούμε ότι “δεν πρέπει      δεν δίδω ούτε ένα σεντ στα κατεχόμενα.”   

Οι αληθινοί φίλοι δεν είναι αυτοί που απλά ξεστομίζουν το “φίλε μου ” αλλά αυτοί που το δείχνουν με τις πράξεις τους.

 

Ηθελα να αναφέρω το ποιο πάνω  για τα κατεχόμενα, μέσα στα πλαίσια του τζόχου  στο το κάνει η μανία για να στοιχηματίζουμε αφού και το Εθνικό μας θέμα επηρεάζετε λόγω της απερισκεψίας μας.

Το χαρτοπαίγνιο   που για μέρες και νύκτες κάθονται να κερδίσει ο ένα τον άλλο και αυτό γίνετε μεταξύ φίλους και γνωστούς

 

Την ίδια  στιγμή  τους ζητά η οικογένεια  τους η σύζυγός απεγνωσμένη να τηλεφωνά στους συγγενείς και γνωστούς εάν γνωρίζουν που είναι ο άνδρας της  αφού για τρία εικοσιτετράωρα δεν φάνηκε .

Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν,  και για όσους και όσες επιθυμούν να δώσουν τέλος σε αυτή την συνήθεια, υπάρχει βοήθεια στο Gamblers Anonymous και λειτουργούν σε πολλές πόλεις Επίσης το  NHS διαθέτη την δική του. ιστοσελίδα

Τέλος στις διαφημίσεις  μέσο τηλεοπτικών καναλιών, ράδιου κλπ

 

Είναι πολύ ενοχλητικό  να διακόπτονται  οι αθλητικές ειδήσεις για να μας που ότι αν στοιχηματίσουμε με κάποιο ποσό θα πάρουμε  τόσα είτε σε ιπποδρομίες η ποδόσφαιρο η οποιανδήποτε άλλο θέμα αθλητικό η όχι.

Στις ιπποδρομίες μας δίδουν το “favourite”  που κατ’ ανάγκη δεν κερδίζει πάντοτε και να κερδίσει είναι τόσο χαμηλά τα ποσά που δεν αξίζει το κόπο.

Τα    πεpιβόητα και κάθε λογής ονομασίας LOTTO   που γεμίζουν  τις οθόνες με προπαγάνδες,   και κανείς δεν γνωρίζει αν κερδίζει κάποιος.

Το National Lottery είχε αριθμούς από το 1 έως το 49 και τώρα από ο ένα 1 μέχρι το 59  Μα τον καιρό που ήταν  μέχρι το 49 δεν κερδίζαμε μα τώρα ποιες οι πιθανότητες. Μας λένε βοηθάτε φιλανθρωπικής οργανώσεις  μα εάν  θέλω να βοηθήσω  τότε θα δώσω στην φιλανθρωπική οργάνωση της αρέσκειάς μου και θα αφήσω το απρόσωπο Lotto να αποφασίσει για μένα. Άλλοι λένε αυτές όλες  οι εταιρίες  δημιουργούν εργασίες Τώρα με την τεχνολογία πολύ λίγοι είναι αυτοί που εργάζονται Τα  μεγάλα ψάρια, η, ας το πω οι καρχαρίες είναι που επωφελούνται Φυσικά η Κυβέρνηση παίρνει ένα σεβαστό ποσό  που δείχνει  ότι   είναι  ακόμη ένα άλλος τρόπος για  να πληρώνουμε φόρους.

Το παράδοξο είναι ότι   τα Bookmakers η Bookies όπως είναι γνωστά αυξάνονται σε αριθμό  και ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχει μεταξύ  λιτότητα  Με τα λίγα χρήματα που έχουν    ασχολούνται με τα στοιχήματα  που καταλήγει σε περισσότερη φτώχια και μιζέρια, και βλέπουμε οικογένειες  να ζουν στην φτώχια και τα παιδιά να υποφέρουν. Γυναίκες να κακοποιούνται από του συζύγους   τους και όλα α αυτά μπροστά στα μάτια των παιδιών   τους.

Θα είμαι ο πρώτος ου θα πω ότι για την λιτότητα ευθύνεται η ημερινή Κυβέρνηση, μα και ο πρώτος που θα ομολογήσω ότι χρειάζεται περισσότερη προσοχή και μακριά από 

========================================

 

 

 




Click for Map


site map | cookie policy | privacy policy